Θεατρικό:
"Το κρυφό σχολειό"
ΣΟΥΜΠΑΣΗΣ
ΝΙΚΟΛΑΟΣ
«ΤΟ ΚΡΥΦΟ
ΣΧΟΛΕΙΟ»
ΠΡΟΣΩΠΑ:
Παπάς Παναγής Δέσποινα Μαρία Βασίλης Ελληνόπουλα
Μυρτώ Άννα Νικολής Φρουρός ( βουβό πρόσωπο )
( Το
θεατρικό διαδραματίζεται σε ένα κρυφό σχολειό, στο υπόγειο ενός ξωκλησιού τα
χρόνια της τουρκοκρατίας. Ο φρουρός και τα Ελληνόπουλα, φτάνουν στην είσοδο του
κρυφού σχολειού)
ΠΑΝΑΓΗΣ: Σσσς! Φτάσαμε!
( ο φρουρός
χτυπά την πόρτα συνθηματικά. Ανοίγει ο ιερέας ).
ΠΑΠΑΣ: Καλώς τα παιδιά μου. Καλώς ήρθατε. Δεν
πιστεύω να σας είδε κανένα τούρκικο μάτι!.
(μπαίνουν
μέσα)
ΝΙΚΟΛΗΣ: Όχι καλόγερε. Ήρθαμε προσεχτικά κι από το
μονοπάτι όπως μας είχες πει.
ΠΑΠΑΣ :
Μπράβο παιδιά μου. Αλλά τι βλέπω; Ποιος
λείπει;
ΔΕΣΠΟΙΝΑ:
Δεν τα΄ μαθες τα μαντάτα; Μπήκαν οι Τούρκοι στο χωριό ψες και άρπαξαν πολλά
παιδιά. Ανάμεσά
τους ο Παντελής κι ο Ηλίας.
ΠΑΠΑΣ:
Συμφορά μας! Κι άλλο χριστιανόπουλο; Τετρακόσια χρόνια τώρα, έχουν αφανίσει το
Γένος μας οι άπιστοι!
ΠΑΝΑΓΗΣ:
Αααχ ( βαθύς αναστεναγμός ) παππούλη, κι εμείς γλιτώσαμε την τελευταία στιγμή.
Ευτυχώς, μας ειδοποίησε έγκαιρα ο πατέρας του καπετάν – Μιχάλη ότι έρχονται οι
Τούρκοι. Η μάνα μου με έκρυψε στο πηγάδι. Να! Τον Βασίλη και τον Νικολή, τους
πήραν οι πατεράδες τους και τους έκρυψαν στα βουνά.
ΠΑΠΑΣ:
Δύστυχη πατρίδα! Ως πότε θα υποφέρουν τα τέκνα σου; Μα ελάτε. Ας τα αφήσουμε
τώρα αυτά. Θα προσευχόμαστε συνέχεια για τα χριστιανόπουλα που έκλεψαν οι
Τούρκοι. Ελάτε να κάνουμε την προσευχή μας και να αρχίσουμε το μάθημα.
( όλοι μαζί
λένε την προσευχή )
ΠΑΠΑΣ:
Καθίστε τώρα, ανοίξτε το συναξάρι, εκεί που είχαμε μείνει κι ας μου διαβάσει η
Μαρία.
ΜΑΡΙΑ:
….Κύριε και Δέσποτα της ζωής μου πνεύμα αργίας, περιέργειας, φιλαρχίας και
αργολογίας, μη μοι δως……
(τη
διακόπτει η Μυρτώ που παρατηρεί τον Βασίλη)
ΜΥΡΤΩ: . Τι
έπαθες Βασίλη; Γιατί βούρκωσαν τα μάτια σου; Τι συλλογάσαι και είσαι
στενοχωρημένος;
ΒΑΣΙΛΗΣ:
Τίποτα Μυρτούλα. Άφησε με.
ΑΝΝΑ: Πες
μας. Τι έχεις στο μυαλό σου και σε βασανίζει;
ΠΑΠΑΣ: Τι
συμβαίνει; Τι πάθατε Βασίλη, γιατί είσαι δακρυσμένος;
ΒΑΣΙΛΗΣ: Δεν
μπορώ άλλο να σκέφτομαι ότι η πατρίδα μου είναι σκλαβωμένη κι ότι δεν είμαστε
ελεύθεροι. Πότε θα μεγαλώσω κι εγώ να πάρω το καριοφίλι να πολεμήσω την
Τουρκιά;
ΑΝΝΑ: Δε
μιλάς σωστά Βασίλη. Εδώ είμαστε για να μάθουμε γράμματα, να γράφουμε και να
διαβάζουμε. Είσαι μικρός ακόμα για να πιάσεις ντουφέκι. Δε θα δείξεις
μόνο έτσι ότι αγαπάς την πατρίδα . Χρειάζεται να ακούσεις όσα μας λέει ο
παπάς.
ΠΑΠΑΣ:
Μπράβο παιδιά μου. Και οι δύο μιλάτε σωστά.
ΠΑΝΑΓΗΣ: Ε,
ρε και να γινόταν το θαύμα! Να νικήσουν οι δικοί μας. Να πάρουν φαλάγγι τους
Τουρκαλάδες! Πω, πω! Τι έχει να γίνει μανούλα μου! Θα αρπάξω κι εγώ ένα σπαθί (
αρπάζει για σπαθί την γκλίτσα )……και θα ορμήσω καταπάνω τους.
Έτσι
…..να…..πάρ’τε αυτή…..πάρ’τε και τούτη.
ΔΕΣΠΟΙΝΑ: (
Σηκώνεται, πιάνει την γκλίτσα )
Τι λόγια
είναι αυτά, κάτω από τις εικόνες των
Αγίων; Μόνο με τη βοήθεια του Θεού και με τη δικιά μας αγάπη για την πατρίδα θα λυτρωθούμε.
ΜΑΡΙΑ: (
Σηκώνεται και μιλά του Παναγή ). Δίκιο έχει η Δέσποινα. Πόσες φορές δεν μας
έχει πει ο
ιερέας για το μεγάλο αγωνιστή του γένους, το Γέρο του Μοριά. Ότι «ο Θεός
έβαλε την υπογραφή του για την
λευτεριά της Ελλάδας και δεν την παίρνει πίσω»
( ο παπάς
σηκώνεται συγκινημένος και αγκαλιάζει τα παιδιά )
ΦΡΟΥΡΟΣ: Κάντε ησυχία!!! Μου φαίνεται πως ακούω να
έρχονται άλογα.
( ο φρουρός
πηγαίνει προς την είσοδο να ελέγξει )
ΠΑΠΑΣ:
Σωπάτε και καθίστε. Μυρτώ, σβήσε το καντήλι.
ΜΥΡΤΩ:(
Σβήνει το καντήλι ) Πηγαίνω στην πόρτα να ακούσω. Τέτοια ώρα μες στη νύχτα,
μόνο Τούρκοι μπορεί να είναι. ( Πηγαίνει στη πόρτα , επικρατεί ησυχία ). Πρέπει
να έφυγαν. Δεν ακούω τίποτα. Μάλλον περαστικοί ήταν. Η Παναγία μας βοήθησε.
ΠΑΠΑΣ: Θεωρώ
ότι θα είναι δύσκολη βραδιά η αποψινή παιδιά μου. Καλύτερα να πάτε σπίτια σας
και σας περιμένω την
Κυριακή το βράδυ ξανά. Ήδη κάναμε το μάθημά μας. Δημητρό(ο φρουρός), συνόδευσε
τα παιδιά με ασφάλεια.
( τα παιδιά
μαζεύουν τα πράγματά τους )
ΟΛΑ ΜΑΖΙ:
Καληνύχτα Δέσποτα.
ΠΑΠΑΣ:
Καληνύχτα παιδιά μου. Στην ευχή του Θεού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου